اوتیسم خفیف

اوتیسم خفیف

اوتیسم خفیف

اوتیسم خفیف :عبارت “اوتیسم خفیف” یک تشخیص رسمی نیست. این عبارت تنها یک عبارت توصیفی‌تر از سندرم آسپرگر یا اوتیسم است. به طور کلی، زمانی که افراد از واژه اوتیسم خفیف استفاده می‌کنند، به افرادی اشاره دارند که علائم آنها با تشخیص طیف اوتیسم تناسب دارد، اما دارای مهارت‌های کلامی قوی و فعالیت‌های رفتاری کمی هستند. با این حال، این افراد ممکن است مشکلات زیادی در ارتباطات اجتماعی داشته باشند.

اوتیسم خفیف

آنها همچنین ممکن است با ورودی‌های بیش از اندازه حسی سر و صدای بلند، لامپ‌های پر نور و غیره مشکل داشته باشند. در این نوع از اوتیسم، کودکان دارای درجه پایین‌تری از علائم کلاسیک هستند، و گاهی اوقات حتی افراد متوجه این شرایط نمی‌شوند تا اینکه هر یک از علائم نشان دهند.

نشانه های  اوتیسم خفیف

اختلال طیف اوتیسم در سنین مختلف تغییر می‌کند و برخی نشانه‌ها در برخی کودکان زودتر و در برخی دیرتر بروز می‌کند. اما به طور معمول تاخیر در برخی از مهارت‌ها از 15 ماهگی قابل مشاهده است. هرچند علایم و شدت بیماری اوتیسم در افراد مختلف، متفاوت است، اما همه انواع اوتیسم بر توانایی برقراری ارتباط کودک با دیگران تاثیر می‌گذارد.

افراد مبتلا به اوتیسم معمولا حداقل نیمی از علایم زیر را نشان می‌دهند (این نشانه‌ها در کودکان طبیعی نیز در سنین خاصی قابل مشاهده است). علائم بیماری اوتیسم از خفیف تا شدید متغیرمی‌باشد.

اوتیسم خفیف

در اوتیسم شدید تعداد و شدت علایم بیشتر و در کودکان مبتلا به اوتیسم خفیف این علایم به شکل خفیف بروز می‌کنند:

**این کودکان اغلب ترجیح می‌دهند تنها باشند و از تماس چشمی اجتناب کنند.
**در مقابل تغییر مقاوم هستند.
**اختلال در تکلم دارند.
**در بیان نیازها مشكل دارند و از اشارات و حركات به جای كلمات استفاده می‌كنند.
**ضمایر را به صورت نابه‌جا استفاده می‌کنند؛ شناختی از «من» ندارند و خود را با نام صدا می‌زنند.
**كلمات و یا جملات دیگران را تكرار می‌كنند.
**خنده و گریه بی دلیل دارند و یا بدون علت مشخص نگران و مضطرب می‌شوند.
**نمی‌توانند خود را جای دیگران بگذارند و احساسات دیگران را درک کنند.
توانایی انجام بازی نمادین و تخیلی را ندارند.

از دیگر نشانه های اوتیسم خفیف :

اوتیسم خفیف

**قادر نیستند با دیگران رابطه برقرار كنند.
**دوست ندارند در آغوش گرفته شوند و یا دیگران را در بغل گیرند.
**به روش آموزش معمول پاسخ نمی‌دهند.
**با اسباب بازی، درست بازی نمی‌كنند.
**چرخیدن و تاب خوردن را خیلی دوست دارند.
**احساس درد كمتر یا بیشتر از حد دارند.
**از خطرات نمی‌ترسند.
**پر تحرک یا كم تحرک هستند.
**با وجود حس شنوایی سالم به صحبت‌ها و یا صداها پاسخ نمی‌دهند.
**اغلب توانایی هوشی پایینی دارند و گاهی در موضوع خاصی دارای نبوغ هستند.

دلایل بیماری اوتیسم در کودکان

از آنجا که تنها یک نوع اوتیسم وجود ندارد، یک دلیل برای این اختلال بیان نمی‌شود. برخی از فرضیه‌های رایج‌تر عبارتند از:

**ژنتیک

خانواده‌ها و کودکانی که دارای یک نسبت فامیلی درجه یک هستند مانند یک والد یا خواهر و برادر مبتلا به اوتیسم، در معرض خطر بیشتری برای ایجاد اختلال اوتیسم هستند.

با این حال، علم تعداد کمی از ژن‌های نادر و جهش‌های ژنتیکی را شناسایی کرده است که به اندازه کافی بتوانند به تنهایی عامل اوتیسم باشند. گرچه بسیاری از موارد اوتیسم ترکیبی از ژن‌های خطرناک و عوامل محیطی موجود در اوایل رشد هستند.

**جسمی

احتمال ابتلا به اوتیسم در پسران سه تا چهار برابر بیشتر از دختران است. علاوه بر این، مطالعات تصویربرداری مغز نشان داده است که در مناطق خاصی از مغز تفاوت‌های ساختاری و عملکردی وجود دارد.

اوتیسم خفیف

عوامل خطر

این عوامل به تنهایی باعث ایجاد اوتیسم نمی‌شوند، اما در ترکیب با عوامل ژنتیکی خطر ابتلا را افزایش می‌دهند.

**سن بالای والدین در زمان بارداری
**بیماری مادر در دوران بارداری
**سختی در هنگام زایمان
**کمبود اکسیژن در هنگام تولد

تفاوت بین اوتیسم کلاسیک و اوتیسم خفیف

تفاوت بین اوتیسم کلاسیک و اوتیسم خفیف، این است که افراد مبتلا به نوع خفیف معمولا رشد زبانی و فکری نرمال دارند. برخی حتی دارای زبان و هوش بالاتر از حد متوسط هستند.

تفاوت دیگر این است که افرادی که مبتلا به اوتیسم کلاسیک از شرکت در موقعیت‌های اجتماعی خودداری می‌کنند، اما افراد مبتلا به اوتیسم خفیف به دنبال فعالیت‌های اجتماعی هستند و می‌خواهند با دیگران همکاری کنند. چالش این است که آنها فقط نمی‌دانند چگونه این کار را انجام دهند.

درمان اوتیسم خفیف

اگر اختلال اوتیسم در کودکی تشخیص داده نشود در بزرگسالی مشکلات زیادی برای فرد به وجود خواهد آورد (اوتیسم در بزرگسالی). پس لازم است والدین زمان طلایی درمان بیماری اوتیسم را از دست ندهند.خوشبختانه بیماری اوتیسم و مخصوصا اوتیسم خفیف درمان پذیر است.

سن طلایی درمان بیماری اوتیسم تا قبل از ۵ سالگی است. هر چه در سن پایین‌تری بیماری اوتیسم تشخیص داده، بازتوانی‌ها شروع شود و آموزش‌های لازم، به موقع به کودک داده شود احتمال طبیعی شدن بیشتر است اما باید بپذیریم که کودکان مبتلا به بیماری همیشه تا حدودی با سایر همسالان خود متفاوت هستند.

اگر كودک از طرف شما و يا دكتر مخصوص خود مظنون به بیماری اوتیسم باشد باید برای تشخیص قطعی توسط يک روانشناس، روانپزشک و يا يک متخصص رشد اطفال معاینه شود.

اوتیسم خفیف

روش‌های درمانی اوتیسم عبارتند از:

دارو درمانی

برای جلوگیری از خشم، عصبانیت، مشکلات حواس، بیش فعالی، مشکلات خواب، بی پروا بودن، زودرنج بودن و زود عصبانی شدن، به کار می‌رود.با وجود اینکه دارویی برای درمان بیماری اوتیسم وجود ندارد، ممکن است از دارو برای رفع مشکلات گوارشی کودکتان، که اغلب کودکان مبتلا به اوتیسم را تحت تاثیر قرار می‌دهد، استفاده کنید.

اوتیسم خفیف

بعضی از داروهای ضد افسردگی برای بهبود علائم از طریق کاهش تحریک پذیری و کمک به کودکان نوپا در انتقال بین فعالیت‌ها مهارتی که افراد مبتلا به اوتیسم با آن مشکل دارند مفید هستند اما تصمیم در مورد اینکه آیا این داروها توسط کودک مصرف شوند و چه زمانی مناسب است به شما و متخصص اطفال بستگی دارد.

کاردرمانی و گفتار درمانی و رفتار درمانی

به تقویت مهارت‌های مختلف کمک می‌کند.

*رفتار درمانی :

تحلیل رفتاری اعمالی شدید، یا ABA ممکن است سخت به نظر برسد اما در واقع کاملا ساده است، و اعتقاد بر این است که موثرترین راه برای آموزش یک کودک نوپا است که با وجود اوتیسم چگونه رفتار مناسب در تعاملات اجتماعی را انجام دهد.

درمانگر زمانی را به طور خصوصی با کودک شما صرف می‌کند، که مهارت‌های ساده‌ای مانند ثابت نشستن با دست‌ها در دامان خود را در مراحل کوچک‌تر به کودک آموزش دهد. سپس از تشویق و جایزه برای انگیزه دادن به کودک مبتلا به اوتیسم برای انجام هر یک از فعالیت‌ها استفاده خواهد کرد.

اوتیسم خفیف

*گفتار درمانی :

گفتار درمانی شامل تدریس صرف به یک کودک برای تلفظ صحیح کلمات نیست. در حقیقت، فرد گفتار درمانی که با یک کودک یا بزرگسال مبتلا به اوتیسم کار می‌کند ممکن است روی طیف وسیعی از مهارت‌ها کار کند. از جمله:

**ارتباطات غیر کلامی :

این آموزش ممکن است شامل آموزش ارتباط بدنی یا آموزش با PECS (کارت‌های تبادل عکس)، وسایل الکترونیکی صحبت کردن و سایر ابزارهای ارتباط غیر کلامی باشد.

**عملیات گفتاری :

شامل آموزش عملی برای زمینه مناسب برای گفتار است.

**مهارت‌های مکالمه :

گفتار درمانگر ممکن است روی مبادله عقب و جلو کار کند، که گاهی به “توجه مشترک” شناخته می‌شود.

**مهارت‌های مفهومی :

کودکان مبتلا به اوتیسم خفیف اغلب با درک عقاید انتزاعی دچار مشکل می‌شوند. گفتار درمانگر ممکن است روی ایجاد مهارت‌های مفهومی کار کنند.

اوتیسم خفیف

 کاربرد کاردرمانی برای بیماری اوتیسم در کودکان

از آنجایی که افراد مبتلا به اوتیسم اغلب فاقد مهارت‌های اساسی اجتماعی و شخصی مورد نیاز برای زندگی مستقل هستند، کاردرمانگر تکنیک‌هایی را برای کار بر روی تمام این نیازها طراحی کرده‌اند. مثلا:

ارائه مداخلات برای کمک به یک کودک که به درستی به اطلاعات از طریق حواس پاسخ می‌دهد.مداخلات ممکن است شامل چرخیدن، مسواک زدن، بازی کردن در یک استخر توپ و فعالیت‌های دیگر باشد با هدف کمک به کودکان مبتلا به اوتیسم خفیف برای اینکه بتوانند بدن خود را در محیط مدیریت کنند.تسهیل فعالیت‌های بازی که کودک را در تعامل و برقراری ارتباط با دیگران آموزش و همچنین کمک می‌دهد.

اهمیت ارائه راهکار در بیماران اوتیسم

طراحی استراتژی‌هایی برای کمک به فرد تا بتواند از یک محیط به محیط دیگر، از یک شخص به شخص دیگر و از یک مرحله زندگی به مرحله دیگری، منتقل شود. برای یک کودک مبتلا به اوتیسم، این تکنیک ممکن است شامل استراتژی‌های تسکین دهنده برای مدیریت جا به جایی از خانه به مدرسه باشد.

بسیاری از کودکان اوتیسم دچار وابستگی بیش از حد به پدر و مادر خود هستند و حتی دچار اضطراب جدایی از آن ها می شوند؛ این کودکان چگونه می توانند استقلال خود را به دست بیاورند؟

بهترین روش برای بالا بردن سطح مهارت کودکان دچار اوتیسم در برقراری روابط و انجام امور شخصی کمک گرفتن از یک رفتار درمان است زیرا این متخصص می تواند علاوه بر کمک به بهبود توانایی های کودک در انجام کارهای روزانه مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن و سایر کارهای روزانه مانند لباس پوشیدن، غذاخوردن و سایر کارهای شخصی، همچنین در بهبود وضعیت حواس پنج گانه، قدرت تشخیص و سایر توانایی های کودک او را یاری کند.

اوتیسم خفیف

اگر یک بچه اوتیسم داشته باشم آیا می‌توانم یکی دیگر هم داشته باشم؟

خواهران و برادران اوتیسم شانس ۵% ژنتیکی دارند. در ضمن ریسک ۱۰% تا ۴۰% یک ناتوانی دیگر هم دارند. مثل ناتوانی در یادگیری در خواهر و برادر بچه اوتیسمی. اگر به بچه دیگری فکر می‌کنید با پزشک در مورد مشاوره ژنتیک صحبت کنید.

گاهی رفتار کودک اوتیسمی همانند یک معلول ذهنی یا یک کودک بیش فعال ارزیابی می شود؛ آیا کودکان دچار اوتیسم از لحاظ هوشی نسبت به یکدیگر متفاوت هستند؟

در مورد سطح هوشی، کودکان اوتیسمی به دو دسته کلی تقسیم می شوند؛ کودکان با فرایند شناختی درجه بالا که هیچ مشکل هوشی ندارند. این دسته از کودکان دچار اوتیسم اگر قطعه ای از موسیقی را بشنوند، می توانند بدون آموزش آن را تکرار کنند. دسته دوم کودکانی هستند که از فرایند شناختی پایینی برخوردارند اما معلول ذهنی به حساب نمی آیند و فقط در انجام کارهای روزمره ضعیف تر عمل می کنند.

اگر بچه من اوتیسم دارد یعنی عقب مانده ذهنی است

اوتیسم خفیف

خیلی از بچه‌های اوتیسم دارای عقب ماندگی ذهنی هستندو برخی نه. تست کردن آن‌ها خیلی سخت است. چون مثل سایر بچه‌ها به تست ما پاسخ نمی‌دهند. یک شخص ماهر در شناسایی اوتیسم اطلاعات زیادی در مورد بچه اوتیسمی در اختیارمان می‌گذارد. برخی بچه‌های اوتیسمی مهارت خاصی دارند مثل حل مسائل پیچیده ریاضی در ذهن. که البته خیلی نادر است.
والدین این کودکان به علت نوع کار و تخصص و مشغولیت‌های اجتماعی کمتر می‌توانند به کودک خود برسند و نمی‌توانند رابطه منطقی صحیح و عاطفی با کودک داشته باشند

 ایا تشخیص اوتیسم در بدو تولد ممکن است

خیر .علائم اوتیسم معمولا از نه ماهگی قابل تشخیص است اما در دو، سه سالگی کاملا مشخص می شود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 2 =